21 Μαΐου 2020

Πως συνδυάζεται η «πράσινη» ενέργεια, με τέτοια φυσική καταστροφή?

 Πως συνδυάζεται η «πράσινη» ενέργεια, με τέτοια φυσική καταστροφή, τι διάολο πράσινο έχει;
"Αυτή είναι η βάση μιας ανεμογεννήτριας στην Τήνο, την έριξαν σαν τους κλέφτες μέσα στην καραντίνα των ανθρώπων, αν ήταν κανένα αυθαιρετούλι φουκαρά θα είχε πάει αυτόφωρο ο ίδιος και όλο το συνεργείο, (όχι ότι είμαι υπέρ των αυθαιρέτων, αλλά λέω ...) λες και δεν ξέρουμε σε τι εξυπηρετούν αυτές οι υπηρεσίες το κράτος και ποιανού είναι το κράτος, άντε γιατί τάχουμε ξεχάσει..
Για να φτάσει η ανεμογεννήτρια στη θέση αυτή, πιθανότατα γερμανική, με το ύψος που χρειάζεται για να κουνηθεί στις μονότονες, ομιχλώδεις πεδιάδες των κατασκευαστών, πρέπει να ανοιχθούν δρόμοι πλάτους 12 μέτρων σε παρθένα φύση στα νησιά μας και ακολουθεί ο εκβραχισμός για την θεμελίωση.Τέλειο;
Αν μιλάμε, για δεκάδες ή εκατοντάδες τέτοιες παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον των νησιών, μπορεί κανείς να διανοηθεί το μέγεθος της διαστροφής;
Γιατί περί διαστροφής πρόκειται.
Δεν

19 Μαΐου 2020

Άγαμοι θήτες, μιτροφόροι σπουδαρχίδες.

Ελευθέριος Ανευλαβής 
Άγαμοι θήτες,* μιτροφόροι σπουδαρχίδες.*
Εμπαίζεται θρησκεία και εκκλησία,δι έν αρχίδιον.** εξουσίας.
Δολοφονείτε τον λόγο της αγάπης της Χριστιανικής θρησκείας και Εκκλησίας, με λόγους μίσους, και απομακρύνετε, και τους νοήμονες πιστούς, εσείς, οι θεομπαίχτες, αργυραμοιβοί της πίστης, από την εκκλησία σας, την καθεστωτική εκκλησία σα. 
«Ο ζήλος του οίκου σου καταφάγεταί με» (Ιωάννης ε΄ 17)
Τα λόγια του Ιησού προς γνώσιν των χριστεμπόρων, Δέσποτα.
Η θρησκεία ξεθωριάζει, ντυμένη τον μανδύα της αλαζονείας και αυταρχικότητας, ορισμένων δεσποτάδων της, που κραδαίνουν την ρομφαία του εκδικητικού μίσους τους, κατά παντός αντιφρονούντος, που τον βαφτίζουν εχθρό της εκκλησίας. Με άλλα λόγια, εχθρό αυτών των ιδίων, οι οποίοι ταυτίζουν τον εαυτό τους με την εκκλησία.
Αλαζόνες ταώ,(ταώς: παγώνι. Οι ταώ πληθυντικός), ντυμένοι με ολόχρυσα άμφια, χρυσοποίκιλτες μίτρες  επί της κεφαλής, και στην χείρα κραδαίνοντες χρυσές πατερίτσες, — «ποιμαντορικές ράβδους»νιαουρίζουν (το παγώνι νιαουριζει σαν τη γάτα) κατάρες και αναθέματα, εναντίο των «απίστων»
Μεσίτες δούλων, δούλοι εσείς οι ίδιοι, (δεν έχετε τον θεό σας),Θεομπαίχτες.
Κρεμάτε τον Εσταυρωμένο στα στήθη σας, και πάνω στις πεφυσιωμένες, κοιλιές σας.
«ο οίδαμεν λαλούμε και ο εωράκαμεν μαρτυρούμε»
(Ιωάννης γ΄ 11).
Ο Χριστός, εάν ξαναρχόταν στη γη, μάλλον θα ζητούσε από τον Πόντιο Πιλάτο, να τον γκρεμίσει σε μιαν άβυσσο.
 Έτσι, δεν θα είχατε την πολυτέλεια, να τον κρεμάτε χρυσωμένο στα στήθη σας, αφού η εικόνα της αβύσσου βρίσκεται βαθειά μέσα στην καρδιά σας.
«Α! δεν ήσαν τίποτε του δόρατος αι πληγαί και ο χλευασμός της ψεύτικης πορφύρας, εμπρός εις τον πνιγμόν που προκαλεί ο καπνός του θυμιάματος και η πλαστότης της λατρείας» (Πολ. Δημητρακόπουλος:Pol. Arcas. «Η Σιδηρά Διαθήκη» Ι. Σιδέρης 1956. σελ. 58, 59)
Ο νοήμων άνθρωπος, που πρεσβεύει  την απελευθέρωση του ανθρωπίνου είδους, από κάθε είδους εξουσιαστικά δεσμά, με την λυτρωτική του αποστασία από την αυταρχική εξουσία της καθεστωτικής Εκκλησίας, με την αντίθεσή του στην απολυταρχική κυριαρχία αυτής, ο νοήμων άνθρωπος, με «νουν καθηγεμόνα»,δηλώνει Θεοσεβούμενος. Όχι θεοφοβούμενος. Δηλώνει φίλος του Θεού, και όχι δούλος.
«Nonserviam: Δενθαυπηρετήσω». Δεν θα υπηρετήσω,αυτόπουδενπιστεύω, λέει ο νοήμων άνθρωπος.
Ο νους του απορρίπτει την καθεστωτική εκκλησία. «… Και Θεός ην ο λόγος», (Ιωάννης α΄1). Ο Λόγος ο πανανθρώπινος,
Απορρίπτει την καθεστωτική εκκλησία, ο Νους-Λόγοςτου νοήμονος ανθρώπου,  για να ζήσει την αληθινή πνευματική  ζωή και έκσταση, μέσα στην αλήθεια του αληθούς Λόγου του Θεού.
Αρνείται τα  ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα των θρησκόληπτων, Ταλιμπάν αρχιερέων, και των ομοίων τους, με τα οποία σκιάζουν και συνθλίβουν την πραγματική ζωή, οι σφετεριστές της πνευματικής ζωής και του Λόγου του Θεού.
Το να είναι κανείς αντίθετος προς την καθεστωτική Εκκλησία, δεν σημαίνει πως είναι αντίθετος προς το θρησκευτικό συναίσθημα.
Κάθε άνθρωπος, ο καθένας μας, έχει μέσα στην καρδιά του τον Θεό. Και τον επικαλείται, σιωπηλά ή κραυγάζοντας, σε κρίσιμες στιγμές. Ακόμη κι όταν τον βλαστημάει, τον επικαλείται.
Η καθεστωτική εκκλησία, με το επιδεικτικό τελετουργικό της, με τους Κανονικούς Κανόνες, με τα εκκλησιαστικά της Τάγματα, και τις τελετουργικές πρακτικές της, είναι «Σχολή» Πίστης», παρά ένας οδηγός πίστης, για όσους αγνούς πιστούς καλεί να προσέλθουν.
Το ποίμνιο, το κοπάδι, βέβαια, προσέρχεται αγεληδόν, και μεταλαμβάνει, ο ένας πίσω από τον άλλον, από το «ποτήρι μέσα στο οποίο ευρίσκεται ο Χριστός», κατά την ρήση ιεράρχη,  αδιαφορώντας για την Δημόσια Υγεία, σε περίοδο πανδημίας, από την λοιμώδη νόσο COVID-19.
Και ο πρώην Μητροπολίτης Αμβρόσιος, αφορίζει…
«ἀφορίζομενκαί ἐκκόπτομεν τούτους τέλεον τοῦ Σώματος τῆς Μητρός ἡμῶν Ἐκκλησίας!Ἀφωρισμένοι εἴησαν […] Κατηραμένοι, ἀσυγχώρητοι καί μετά θάνατον ἄλυτοι καί τυμπανιαῖοι ἔστωσαν.
Κληρονομήσειεν τήν λέπραν τοῦ Γιεζή καί τήν ἀγχόνην τοῦ προδότου Ἰούδα. Σχισθεῖσα ἡ γῆ καταπίοι αὐτούς ὡς τόν Δαθάν καί Ἀβειρών.»
Περί Δαθάν και Αβειρών:
«καὶ ἠνοίχθη ἡ γῆ καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὄντας μετ’ αυτών  καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν.καὶ κατέβησαν αὐτοὶ καὶ ὅσα ἐστὶν αὐτῶν ζῶντα εἰς ᾅδου, καὶ ἐκάλυψεν αὐτοὺς ἡ γῆ, καὶ ἀπώλοντο ἐκ μέσου τῆς συναγωγῆς.(Σ.Σ Εκκλησίας)» (Παλαιά Διαθήκη. Αριθμοί 16: 32, 33)           
Αφορίζει ο Αμβρόσιος, ως Γιαχβέ (Ιεχωβά), της Παλαιάς Διαθήκης, ως δικτάτορας, εν ονόματι της αλαζονείας του και της αλαζονικής αυταρχικότητάς του.
«πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι», το χουντικό.
«Και ποιήσας φραγγέλιον εκ σχοινίων πάντας εξέβαλε εκ του ιερού […] και των κολλυβιτών εξέχεε το κέρμα και τας τραπέζας ανέτρεψε.  Μη ποιείτε τον οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου». (Ιωάννης β΄ 15-16)
Σημειώσεις
* Θήτες < Θης, θητός, πληθ. θήτες: «μέλη της τετάρτης και εσχάτης τάξεως, κατά το Πολίτευμα του Σόλωνος. Θης: χωρικός εργάτης ή δουλοπάροικος ηναγκασμένος να καλλιεργή τους αγρούς του κυρίου του» (HenryGLiddel-RobertScott. Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης. Σιδέρης 2001.
** Σπουδαρχίδης: Μικροθεσιθήρας (Π. Χ. Δορμπαράκη «Επίτομον Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης. Ετυμολογικόν-Ερμηνευτικόν»
** Αρχίδιον: Μικρόν ανάξιον λόγου υπούργημα. (ibid)

14 Φεβρουαρίου 2019

Ο καλός... κόουτς - Δήμαρχος και οι σωστές αποφάσεις στην κρίσιμη στιγμή.

 Μυκονος Δημοτικές εκλογές 2019 


Ένας καλός μάνατζερ, σε οποιοδήποτε πόστο, λέγεται και είναι καλός εφόσον τηρεί κάποιους απλούς κανόνες. Είτε είσαι διευθυντής σε μία εταιρία, είτε πρόεδρος σε ένα Σωματείο, είτε προπονητής σε μία ομάδα ή, ακόμα - ακόμα, αν είσαι Δήμαρχος!

Ας σταθούμε στο τελευταίο και ας το παρομοιάσουμε με έναν προπονητή ποδοσφαίρου: Το να αλλάξεις έναν αντιδήμαρχο ή, γενικότερα, συνεργάτη σου, δεν σημαίνει ότι είναι αποτυχημένος απαραίτητα. Μπορεί και να είναι, αλλά δεν είναι το μόνο κριτήριο η αλλαγή του. 

Θα σκεφτείτε βέβαια το εύλογο "Ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις". Ναι, παίζει και αυτό. Αλλά, ομάδα που και δεν παίρνει πρωτάθλημα και που έχει "γερασμένους" παίχτες, πόσο σίγουρο είναι ότι στο τέλος του... πρωταθλήματος δεν θα "πέσει"; 

Όλοι ξέρουν πως οι αλλαγές παικτών έχουν στο ποδόσφαιρο αριθμητικό όριο, αλλά στα δημοτικά πράγματα έχουν χρονικό. Ή θα αλλάξεις τώρα τους - ίσως - καλούς, αλλά ενδεχομένως κουρασμένους "παίχτες" ή θα βγάλεις καλούς παίχτες για να βάλεις άλλους προκειμένου να αλλάξεις το "σύστημα". Αν δεν το κάνεις τώρα, μέχρι το... 90΄ ( έτος 2019 για τις Δημοτικές εκλογές), μπορεί το "σύστημα" που παίζει από την αρχή να σε καταστρέψει και οι "παίχτες" να μην μπορούν να πάρουν τα πόδια τους. 

Για αυτό, ο καλός κόουτς δεν φοβάται να βγάλει ακόμα και τους... ποδοσφαιρικούς άσσους, αν κρίνει πως ό,τι είχαν να προσφέρουν, το έκαναν και πως ξεκούραστοι "παίχτες" μπορούν να... γυρίσουν το παιχνίδι. 

Ένας αποτυχημένος κόουτς, κοιτάει τις... δημόσιες σχέσεις, φοβάται να έρθει σε ρήξη με τους... αστέρες της ομάδας του και ακόμα και αν βλέπει ότι δεν είναι σε φόρμα, δεν φέρνουν αποτελέσματα, παρά τις αποδοκιμασίες της... κερκίδας και του... πάγκου, τον κρατά στο παιχνίδι, μόνο και μόνο επειδή είναι δημοφιλής! Αποτέλεσμα; Και το ματς χάνεται και στην ομάδα υπάρχει γκρίνια.

Πως, λοιπόν, ένας καλός "κόουτς" του Δήμου μπορεί να φέρει αλλαγή στην ομάδα του; 

Πρώτον, ξεχνάει μια για πάντα τι ψήφους πήρε ο καθένας και πόσο φίλος ή εχθρός του είναι. Νόμος. Έχουμε δει ντενεκέδες να παίρνουν χιλιάδες ψήφους και διαμάντια να παίρνουν ελάχιστους. Στην πράξη, όμως, κρίνεται η πραγματική αξία. 

Δεύτερον, βασικό κριτήριο είναι το καλό του Δήμου και όχι οι ισορροπίες. Η ιστορία έχει αποδείξει πως όταν οι ισορροπίες προκρίνονται του γενικού καλού, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. 

Τρίτον, φέρεται με γενναιότητα και με ανοιχτό πνεύμα. Δεν κολλά στην πεπατημένη, απλά και μόνο για τον φόβο του άγνωστου. Όποιος δεν τολμά, είναι καταδικασμένος να μένει στην μετριότητα, αν όχι να τον πάρει ο κατήφορος. 

Τρία απλά βήματα, που πρέπει να γίνουν στα εσώψυχα του κάθε... κόουτς. 

Και ένα μεγάλο βήμα που θα εξωτερικευθεί: 

Κλείνει τα αυτιά σε αυλοκόλακες, καταστροφολόγους, γλείφτες, "συμβουλάτορες" και βάζει με σθένος το δικό σου κριτήριο μπροστά. Αν έχει καλό κριτήριο, θα επιτύχει και η νίκη θα είναι όλη δική του. Αν δεν έχει, θα χάσει, αλλά θα χάσει τουλάχιστον αξιοπρεπώς, όχι επειδή δεν τόλμησε να υπάρξεις ο πραγματικός ηγέτης. 

24 Δεκεμβρίου 2018

10 πράγματα για να γίνεις καλός δήμαρχος Μυκόνου.


Στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές θα σημειωθεί ρεκόρ υποψηφίων δημάρχων, καθώς ο νέος νόμος της απλής αναλογικής κινητροδοτεί σχεδόν τον οποιονδήποτε τοπικό παράγοντα να φτιάξει μια δημοτική κίνηση, και παίρνοντας ένα ελάχιστο ποσοστό να εισέλθει στο δημοτικό συμβούλιο ως επικεφαλής παράταξης.
Αντίθετα, μάλλον αποθαρρύνει ένα μέρος σοβαρών ανθρώπων, που κατανοούν πως η λειτουργία των δήμων θα καταστεί σχεδόν αφόρητα δυσλειτουργική, αφού πάνω στην ήδη υπάρχουσα και βαριά γραφειοκρατία θα προστεθεί ένα αέναο γαϊτανάκι βασανιστικών συνεννοήσεων και πιθανώς εκβιαστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ σχημάτων που θα έχουν ψηφιστεί με άλλα προγράμματα, για να επιτευχθεί κάθε φορά μία πλειοψηφία σε κάθε μικρή ή μεγάλη απόφαση. Ένας δήμαρχος με μειοψηφική δημοτική ομάδα είναι εκ προοιμίου ανίσχυρος.
Η κυβέρνηση εμφανίζει την απλή αναλογική ως πεμπτουσία των συνεργασιών και της δημοκρατίας, αλλά στην ουσία αδιαφορεί για την αποτελεσματικότητα της αυτοδιοίκησης, βραχυκυκλώνοντάς την. Στην πραγματικότητα είναι μία αντιμεταρρύθμιση, με την πάγια τακτική της ιδεοληψίας της για ισοπέδωση προς τα κάτω. Ενας ακόμη θεσμός είναι βέβαιο πως θα υποβαθμιστεί, καθώς οι δεδομένες καθυστερήσεις στη λήψη των αποφάσεων θα πνίξουν περαιτέρω την αναπτυξιακή πνοή των τοπικών κοινωνιών και την ουσιαστική περιφερειακή αποκέντρωση, τη στιγμή που χρειαζόταν ακριβώς το αντίθετο.
Η κυβέρνηση ομνύει προσχηματικά στη συνεννόηση, ενώ πράττει το αντίθετο στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, χρησιμοποιώντας γλώσσα διχαστική και ανασύροντας την καραμέλα του φασισμού, της ακροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού για οποιονδήποτε πολιτικό της αντίπαλο, συγκυβερνώντας, κατά τα άλλα, με τους ΑΝΕΛ Παρ' όλα αυτά η ζωή συνεχίζεται, οι δρόμοι έχουν και στροφές και ανοίγουν σε κάθε περίπτωση μόνο όταν προχωρούμε. Ας δούμε λοιπόν σε ελαφρώς περιπαικτικό και χιουμοριστικό τόνο τι πρέπει να ξέρει ο καλός δήμαρχος, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες:
1. Καταρχήν πρέπει να έχει σφαιρική εποπτεία για τη διαχρονική εξέλιξη της αυτοδιοίκησης και να μπορεί να διακρίνει τις βέλτιστες μέχρι σήμερα πρακτικές στον ελληνικό, αλλά και ευρωπαϊκό χώρο. Οφείλει να συγκρίνεται συνεχώς με τις καλύτερες εκδοχές δημάρχων που υπήρξαν στη χώρα και συγκεκριμένα τον Σταύρο Μπένο για τις πρωτοπόρες δομές της εποχής στην Καλαμάτα και τον Αντώνη Τρίτση για το πολεοδομικό του όραμα στην Αθήνα, καθώς και την αποτελεσματικότητα των διοικήσεών τους στα τότε χρόνια. Αλλά να εμβαθύνει επίσης στο σύγχρονο πολιτικό στυλ Καμίνη και Μπουτάρη ως προς τη μεταμοντέρνα απλότητα της υφολογίας και της δημόσιας παρουσίας τους, με έμφαση τα κοινωνικά θέματα, τη φιλελεύθερη αντίληψη, την εξωστρέφεια και τον κοσμοπολιτισμό που ανέδειξαν για λογαριασμό των πόλεών τους.
2. Δεν θα καταστεί ποτέ «βλαχοδήμαρχος», όπως λέγεται, αν δεν υποκύψει στις εύκολες σειρήνες του λαϊκισμού και της πελατειακότητας. Με λίγη χιουμοριστική διάθεση, χρειάζεται πάντα και μία ιδιαίτερη προσοχή στο ενδυματολογικό. Η αυτοδιοίκηση είναι πιο σοφιστικέ και αδιαμεσολάβητη σε όλη την Ευρώπη. Το πρότυπο του κλασικού πολιτευτή είναι αναχρονιστικό. Ποιο ανάλαφρο dress code, λοιπόν, πιο μαλακά υφάσματα, πιο γήινα παπούτσια...
3. Ο δήμαρχος δεν είναι τοπικός πρωθυπουργός. Το κλειδί επιτυχίας είναι η βαθιά κατανόηση των παραμελημένων εννοιών του δημόσιου χώρου, της κυκλοφορίας, των υποδομών, της ασφάλειας και όχι η πρόταξη ψευδών διλημμάτων της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Η υπέρμετρη πολιτικοποίηση με όρους κεντρικής πολιτικής σκηνής ζημιώνει τις τοπικές κοινωνίες.
4. Δεν μπορεί να πετάει την μπάλα στην κερκίδα με δήθεν αγωνιστική διεκδικησιμότητα σε ανέφικτους στόχους. Αντίθετα, οφείλει να είναι αφοσιωμένος στη μικροκλίμακα της καθημερινότητας. Η τόλμη να αξιοποιήσει έστω το προβληματικό σημερινό πλαίσιο είναι ιδιαίτερα σημαντική για να προχωρήσουν έργα με τη συνέργεια και του ιδιωτικού τομέα. Τα βασανιστικά προβλήματα της καθαριότητας και της στάθμευσης αντιμετωπίζονται μόνο με τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως δείχνουν πετυχημένες πρακτικές σε διάφορες πόλεις στην Ελλάδα.
5. Δεν είναι τοπικός συνδικαλιστής, αλλά αναπόσπαστο μέρος της κεντρικής κρατικής μηχανής, ασχέτως συμφωνίας ή διαφωνίας με την κυβέρνηση. Ο πολίτης έχει την ανάγκη ανακούφισης από τη συνδρομή του δήμου στα τοπικά θέματα, ως ένα ελάχιστο αντίβαρο στην οικονομική δυσκολία της εποχής της κρίσης.
6. Δεν υπεκφεύγει με ένα δήθεν μεγάλο οραματικό έργο, αλλά δίνει πρωτίστως έμφαση στον πολιτισμό της καθημερινότητας, τα πεζοδρόμια, τα σκουπίδια, την ανακύκλωση, τη συλλογική αρμονική συνύπαρξη στον δημόσιο χώρο. Αυτές είναι οι πρώτιστες και αναπόδραστες έγνοιες του. Τα μεγάλα έργα είναι απαραίτητα αλλά συνήθως δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Εκεί μπορεί να συμβάλει πάντα με τη μελετητική ετοιμότητα και την επιστημονική τεκμηρίωση της σκοπιμότητας, την εξεύρεση χρηματοδοτικών εργαλείων και την ευρωπαϊκοκεντρική φιλοσοφία.
Όσοι δήμαρχοι κατάφεραν να αξιοποιήσουν κατά μέγιστο τις υπερεθνικές και κυρίως ευρωπαϊκές χρηματοδοτικές δυνατότητες, δημιούργησαν σημαντικές προοπτικές και έντονη κινητικότητα ευκαιριών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα το τελευταίο διάστημα η Θεσσαλονίκη, τα Τρίκαλα και ο Δήμος Νεάπολης - Συκεών.
7. Όλοι οι δήμοι απαιτούν αξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό των υπηρεσιακών δομών και των αρμοδιοτήτων του προσωπικού. Η μέτρηση της αποδοτικότητας πρέπει να είναι συνεχής. Τα στοιχήματα και οι προτεραιότητες αλλάζουν μέσα στον χρόνο. Τα οργανογράμματα των υπηρεσιών είναι συνήθως ξεπερασμένα και πρέπει να αφομοιώνουν διαρκώς σύγχρονες και ευέλικτες δομές. Η ταχύτητα και η προσαρμοστικότητα είναι τα πιο σημαντικά προτερήματα της εποχής.
8. Ο δήμαρχος δεν είναι ο καλοθελητής των χιλιάδων ατομικών και ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά ο πολιτικός συνθέτης του συλλογικού συμφέροντος. Η τοπική πολιτική δεν είναι το άθροισμα της εκπλήρωσης μεμονωμένων συμφερόντων, αλλά η συνισταμένη της ευρύτερης κοινωνικής ευημερίας. Με αυτήν την έννοια, οφείλουν ενίοτε να «σπάνε αυγά» απέναντι στις χρόνιες παθογένειες που διαδραματίζονται στον δημόσιο χώρο. Από την ανομία των τραπεζοκαθισμάτων, μέχρι τους βανδαλισμούς, την έλλειψη πρόνοιας για τους πεζούς και την αυθαιρεσία της στάθμευσης.
9. Είναι πάντα προσηνής, φιλικός σε επαφή με την τοπική κοινωνία, αλλά δεν έχει την πόρτα ανοιχτή όλο το 24ωρο, όπως διαφημίζονται πολλοί, γιατί τότε θα είναι αντιπαραγωγικός. Το αυτοδιοικητικό αντικείμενο είναι από τη φύση του χωροταξικό. Η κατανομή χρόνου του δημάρχου μεταξύ γραφείου και αυτοψιών στον εξωτερικό χώρο πρέπει να είναι τουλάχιστον 50-50, με τάση να βρίσκεται κατά το δυνατόν έξω.
10. Τα μεγαλύτερα θέματα που καλείται να αντιμετωπίσει στην εποχή μας αποτελεσματικά συνοψίζονται στο συνθηματικό τρίπτυχο: πόλη ζωντανή, βιώσιμη, ασφαλής.

Ps: Η Ανισορροπία και μη ήπια ανάπτυξη γεννάει τέρατα.

Του Σ .Κ

3 Νοεμβρίου 2018

Ο λασπη , η συκοφαντία, η διαφθορά και η Μύκονος.

«Μπήκαμε από την 28 Οκτωμβρίου σε έναν κύκλο, όπου με λάσπη στον ανεμιστήρα θα πηγαίνουμε και θα πάμε έτσι μέχρι τις εκλογές».
Εκλογές με λάσπη, σκευωρίες, σκάνδαλα Η Μύκονος οδηγείται στις πιο σκοτεινές κάλπες των τελευταίων δεκαετιών.
Μύκονος Δημοτικές Εκλογές 2019
Μια απο τις λεξεις που λες και πλαστηκε για να περιγραψει ουσιωδη στοιχεια της Μυκονιάτικης πραγματικοτητας, ειναι και η λεξη «λασπη».
Που αλλου εχουμε λασπη;μα στα αυθαίρετα που έχουν κτίσει όλοι, Μα και στα χρηστα ηθη: λασπη λοιπον ειναι και η διαφθορα, το χαμηλο ηθικο επιπεδο, ο βουρκος, ο βορβορος, οπου κυλιουνται, σαν ευτυχισμενα γουρουνακια, οι αμαρτωλοι, οι εξωλης και προωλης, τα σεσηποτα μελη του κοινωνικου σωματος. Τουλαχιστον ετσι λενε λενε οι κατωνες και τιμητες, οι ηθικοι Υποψήφιοι, που ειτε αδυνατουν να οργιασουν, ειτε καλυπτουν με τον φερετζε της αγνοτητος τις δικες τους αμαρτιες, αλλα αυτο ειναι μια αλλη ιστορια.
Μην έχετε, λοιπόν, αμφιβολία! Οι στόχοι είναι ήδη γνωστοί. Το κουμπί πατιέται και τόνοι λάσπης θα πλημμυρίσουν του Γιαλού τα καφενεία. Δεν θα έχουμε εκλογές, αλλά λασπομαχία.
Το Mykonos Zoo δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο party τις Λάσπης και του κατήφορου διότι η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος .Γι’ αυτό να είστε καλά προετοιμασμένοι: θα δείτε και θα ακούσετε πράγματα που δεν λέγονται ούτε στα Kολομβίανικα σίριαλ του Netflix .

Ότι ήταν να γράψουμε το γράψαμε εδώ τέλος:Μύκονος το Ελ Ντοραντο του Eυρωπαϊκου νοτου Edition 2018.

  By Skrofa

30 Ιουνίου 2018

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει.


(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου..
Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum.

23 Ιουνίου 2018

Στο καλό ,, καλό ταξίδι Αρτέμη,,

Image may contain: 1 person, sitting, shoes and indoor
,,...Ο Αρτέμης λοιπόν,, Ο τελευταίος λούστρος του Πειραιά,, πριν λίγες μέρες μας άφησε,,Την είδηση που δεν γράφτηκε,, σε κανένα σαιτ,, Μου την έδωσε ένας φίλος αγωνιστής της ζωής,, καραβοδέτης στο επάγγελμα..Χρόνια στο κουρμπέτι και στο λιμάνι μας..
,,,Ο Αρτέμης δεν ήταν τυχαίος λούστρος..Ήταν της παλιάς σχολής, των καλών τρόπων,,Αξιώθηκε δε να γυαλίσει τα περισσότερα παπούτσια.. των περισσοτέρων εφοπλιστών του Πειραιά,, Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, προσεφερε τις υπηρεσίες του μόνο κατ οίκο και μόνο με ραντεβού,,
..Γιατί ο Αρτέμης δεν ήταν λούστρος,, Ήταν ποιητής,,τραγουδιστής,,μερακλής,,Άσε που ήταν το πρακτορείο ειδήσεων,, τύφλα να χει το Ρουτερ..
...Στην δουλειά του ,,Μαέστρος..
...Α κάπτεν Αντρέα μουλεγε,, Αν νομίζεις ότι η τέχνη του λούστρου είναι εύκολη,,θα την έκαναν όλοι,, και δώστου να πετάει με μαεστρία την μια από τις δυο βούρτσες,, εναλλάξ στο αέρα,, αμυνόμενος ότι το έκανε για να πάρει φόρα η βούρτσα,,κοκ..
,,,Συνήθιζε, να βάζει δυο χαρτάκια που τα τελευταία χρόνια ήταν από πλαστικό,, με τα χρώματα του Ολυμπιακού,, για τον οποίο έδινε και την ψυχή του,, Αλλά πάνω απο όλα τραγούδαγε,, τυφλά ναχει ο Περπινιαδης κλπ.. Όταν μιλάμε για φωνή,, Δεν ήταν λίγες οι φορές που στο ταβερνάκι του "Μαθουσαλα" εκεί στην Ρετσίνα.. έκανε ντουέτο με άλλον γνωστό λαϊκό μπουζουκτζη που μας έφυγε,, τον Μιλτάρα,,Πέτρινα χρόνια βλέπεις..Χρόνια της αξιοπρέπειας και του φιλότιμου,,που το δίφραγκο έπιανε τόπο..
...Κοντολογίς,,, Ο Αρτέμης,, με τις βούρτσες το γυάλισμα και το τραγούδι, σπούδασε τρία παιδιά, τα οποία η χώρα μας,, φρόντισε να τα στείλει, στα πέρατα του κόσμου.. Και που δεν είχαν την τύχη να ναι ανάμεσα στο λιγοστό τσούρμο, που τον συνόδεψε στην τελευταία του κατοικία στην Ανάσταση,, Έτσι μας έφυγε και ο τελευταίος "λούστρος" του Πειραιά..,,Στο καλό ,, καλό ταξίδι Αρτέμη,,
,,Λόγια του καπετάνιου..

19 Ιουνίου 2018

Μύκονος το Ελ Ντοραντο του Eυρωπαϊκου νοτου Edition 2018.




Είμαστε άραγε «ξένοι σε έναν τόπο που αλλάζει»;
Εχει παντως λιγο πλακα το γεγονος οτι πριν 11 χρονια που ξεκινησαμε αυτο το Blog, ελεγα τοτε για το πως οτι συστημα και να υπαρξει , οσο υπαρχει χρημα και λειτουργει οπως λειτουργει ,δηλαδή με διαδικασιες που επιτρεπουν στο ιδιο το χρημα να γενναει χρημα απο το τιποτα και αυτο να κυκλοφορει οχι για να εξυπηρετει τις αναγκες των ανθρωπων αλλα για να γινεται πηγη κερδους απο οσους δεν προσφερουν απολυτως τίποτα στην  κοινωνια, η Μύκονος θα ειναι καταδικασμένη .
Βεβαια τοτε οταν τα γράφαμε αυτα, οι περισσοτεροι "πεσανε να με φανε, ειτε γιατι αυτα ηταν εκτος πραγματικοτητας και ουτοπικα, ειτε γιατι απλα ηταν συνομωσιολογικα,φανταστικα σεναρια .
Τωρα 11 χρονια μετα, που δυστυχως οι "προφητειες" και τα φανταστικα σεναρια βγηκαν ενα προς ενα,-ξαφνικα οι περισσοτεροι αρχισαν να συνειδητοποιουν λiγο απο οσα ελεγα εγω και λιγα ακομα ατομα τοτε... που βεβαια δεν ηταν δικες μας μονο αποψεις αλλα ανθρωπων που εχουν ασχοληθει πολυ με το θεμα της Καταστροφής της Μυκόνου χρονια τωρα.
Τελικα η πραγματικοτητα ξεπερναει ακομα και την πιο τρελη φαντασια...
Εγω παντως δεν ειμαι αισιοδοξος για τους λίγους  αγανακτισμενους Μυκονιάτες ή για οποιοδηποτε κινημα, νέος συνδυασμός,δημοτική Παράταξη, κινηση, που δεν θα εχει ενα ξεκαθαρο σχεδιο δρασης και αντιμετωπισης.  Μαλλον προκειται απλα για μια κακοφωνια αποψεων και απλα αγανακτησης που ενω ειναι θεμιτη (και αναμενομενη εδω που φτασαμε), δεν βλεπω να προσφερει κατι ουσιαστικο περα απο την οποια εκτονωση αυτης της αγανακτησης. Αν θελουμε κατι να πετυχουμε θα πρεπει να εχουμε κοινους στοχους, να εχουμε αποφασισει για τις θυσιες που θα κανουμε (ολοι) και για τις παραχωρησεις που μπορει να χρειαστει να κανουμε σε πραγματα που μεχρι χθες θεωρουσαμε βασικα. Η προοπτικη της Μυκόνου να κορεστεί και να υποβαθμιστεί στο τουριστικό στερέωμα είναι ορατή, και θα πρεπει να αρχισουμε να σκεφτομαστε σοβαρα ενα τετοιο ενδεχομενο. Το θεμα ειναι ομως  να μαθουμε να απαιτουμε δικαιοσυνη, ισοτητα,ποιότητα ζωής,το μέλλον των παιδιών μας, και ολα τα αυτονοητα που ποτε δεν ζητησαμε απο οποιον μας κυβερνουσε.
Το μονο θετικο ειναι οτι μπορει ο κοσμος να συνειδητοποιησει τον ψευτικο κοσμο και την Νιρβάνα του χρήματος που ζουσε τοσα χρονια και να γινει επιτελους ενεργος πολιτης αντι να ειναι απλα κατοικος,ενοικιαστης ενός νησιού που εχει γινει το Ελ Ντοραντο του ευρωπαϊκου νοτου για κάθε καρυδιάς καρύδι,
προαγωγούς,ανώμαλους, τυχοδιωκτες, μαφιοζους,εμπόρους ναρκωτικών, διεφθαρμενους πολιτικους,Αλβανικο καρτέλ στις αυθαίρετες Οικοδομές, εργολάβους,
και πάντως τύπου Λαδιάρηδες Δημοσιους Λειτουργούς τοσα χρονια.(βλέπε προηγουμενη ανάρτηση μας) Μύκονος από Νησί των Ανεμων,Νησί του Λαδιού.
Ισως ολα αυτα που περναμε να γινουν το εναυσμα μιας αλλαγης νοοτροπιας του απλου Πολίτη, αλλα εχω τις επιφυλαξεις μου...Και όταν υπερκορεστεί και καταστραφεί το Νησί ,ίσως τότε συνειδητοποιήσουμε ότι και με όλο το χρυσαφι του κόσμου δεν σώζεται.Δηλαδή τι πρέπει να γίνει μια ερευνα για να καταλάβουμε ότι το Νησί έχει ξεπουληθεί σε μεγάλο ποσοστό που μπορεί να αγγίζει και το 50% !!!

By Ladokola

PS :"Όταν σε ένα καράβι που βουλιάζει ο καθένας ψάχνει πώς να σώσει το τομάρι του, τόσο πιο εύκολη δουλειά έχουν οι καρχαρίες." 
  Αποσπάσματα    




9 Ιουνίου 2016


Ένα ακόμη καλοκαίρι που χυδαίοι εμπόροι βιάζουν τα νησάκια του Αιγαίου, καταπατούν δημόσιο χώρο, *σηκώνουν φαραωνικά έργα, χτίσματα πάνω στην άμμο με δούλους με στρινγκ. Δεν μιλάς: το κάθε νησί μεταμορφώνεται σε παρένθεση πόλης. Όταν μιλάς: "δεν θέλεις την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, την επιχειρηματικότητα". Οι ψυχές των τόπων, η σοφία που συνυπήρχαν άνθρωποι και πέτρες, χώμα και νερό υποχωρεί στον κάθε ναυαγό με χαιμαλιά, στο κάθε προγούλι, στον κάθε φορέα marketing και κέρδους εις βάρος μιας συνέχειας που διακόπτεται από μπαλαντέζες, φοίνικες, ξαπλώστρες και ντίλερ αισθημάτων.

Dimitris N. Maniatis

June 1 /2018
Κάτι για Μύκονο: η κριτική στο φαραωνικό μοντέλο που οικοδομείται για το νησί, ταυτίζεται έντεχνα και καθοδηγημένα με την γκρίνια ή την οπισθοδρόμηση. Σε μικρή κλίμακα το νησί μεταρρυθμίζεται σε κόντρα όλων των βαρέων παρελθοντικών δυνάμεων. Μόνο που όταν η αλλαγή συντελεστεί ολοκληρωτικά- αφού γεωγραφικά και χωροταξικά κάποτε το νησί δεν επαρκεί για άλλη αλλαγή- δεν θα υπάρχει πια η Μύκονος. Οι ντόπιοι πια δεν μπορούν να κάνουν τίποτε. Το νησί χάθηκε με δική τους ευθύνη. Είναι μεγάλο, είναι το πιο τουριστικό, είναι το καλύτερο σε όλα, αλλά είναι πια μια πόλη.  
Dimitris N. Maniatis
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kαι ο Επίλογος αγαπητοί Πατριώτες είναι,Θα δίνατε τη σκηνή του Ηρωδείου για παραστάσεις κίτς και καμήλες; Γιατί δίνεται η σκηνή του οικισμού της Μυκόνου, του Κορμπυζιέ και της Δήλου; Οικισμός αναγνωρισμένος από τους καλλίτερους, αν όχι ο καλλίτερος, για την λαϊκή του αρχιτεκτονική στη Μεσόγειο.
...Εκτιμώ ότι δεν είναι θέμα «ελευθερίας» της επιχειρηματικότητας, αλλά αισθητικής και προνοητικότητας για την μελλοντική ευημέρια του νησιού. Για τους σκεπτόμενους, συνετούς Μυκονιάτες με ΟΡΑΜΑ και επιχειρηματίες ντόπιους και Ελλαδίτες, που νοιάζονται για την «Εικόνα» της Μυκόνου και την καινοτόμα εξέλιξη της στο διηνεκές. Γι’ αυτούς που προβλέποντας το μέλλον θέλουν να αποφύγουν το τραγικο τέλος των ηρώων του «Φάουστ» και του «Ντοριαν Γκρει» πουλόντας την ψυχή τους στο διαβολο για εφήμερα «πλουτη».
Οι επιχειρηματίες «της αρπαχτής» και «κυνηγοί κεφαλών», είναι κυνικοί και ευέλικτοι. Αφού «στύψουν το λεμόνι» θα εξαφανιστούν έγκαιρα για άλλα «σαφάρι», αφήνοντας πίσω τους, σε όλους εμάς, τα φλούδια.
Γιατί όπου πατεί το πόδι της ετούτη η φυλή , τα προσαρμόζει όλα στα μέτρα και στα γούστα της, αδιαφορώντας για τους ιθαγενείς, που κατοικούσανε πρότερα τον τόπο, και τις συνήθειές τους.
Η υπεροψία, η κουτοπονηριά και η αισχροκέρδεια που επικρατούν στο πιο διάσημο νησί της χώρας θα γυρίσουν μπούμερανγκ στους επιχειρηματίεςκαι  κατ επεκταση σε εμάς τους ντόπιους τα επόμενα καλοκαίρια.
Και μπορεί η Μύκονος  ακόμα να «ξαπλώνει» στις πολυτελείς σεζλόνγκ όπως ένα δίμετρο ζάμπλουτο σούπερ μόντελ, αλλά προσοχή μη καταντήσει τις επόμενες σεζόν όπως οι κακομποτοξαρισμένες γριές τσατσάδες που παρακαλάνε τους πελάτες στην πόρτα.

Μήτσος ο Εκδοροσφαγέας


Ps:Ηθικό Δίδαγμα 

δεν ξεπουλάμε Γαϊδάρους, παραγκεριές, ήθη και έθιμα, και τις τοπικές παραδόσεις,φτάσαμε να ξεπουλάμε τα πατρογονικά μας σε Aλβετούς... ντροπή μας.Αν πάλι κάποιοι δεν αντέχουν αυτόν τον τόπο, την Μυκονιάτικη ιστορία, τα ήθη, τα έθιμα και τα σύμβολά του, γιατί δεν πάνε να ζήσουν κάπου αλλού;Γιατί εδώ που έχουμε φτάσει να ξεπουλήσουμε το Νησί μας στο τέλος θα καταντήσουμε οι Μυκονιάτες από Καπεταναίοι, κωπηλάτες της γαλέρας !!! Τα αποτελέσματα της εκποίησης του τόπου μας και της αξιοπρέπειάς μας είναι ήδη εμφανή και φρικαλέα.

20 Μαρτίου 2018

Μυκονιάτικη Γη… ποτισμένη με 500ευρα !!!


H αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου επικεφαλής στην Αρχή για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, έχει εκπλαγεί από τα ευρήματα και την επινοητικότητα των πολιτών που διαθέτουν χρήματα εκτός τραπεζικού συστήματος.
Σχεδόν καθημερινά σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες  καταφθάνουν στο γραφείο της από την Τράπεζα της Ελλάδας πακέτα παλαιωμένων ποντικοφαγωμένων  ή νοτισμένων ή ψιλοκαταστρεμμένων από την υγρασία  του Νησιού χαρτονομισμάτων. Κατά τα φαινόμενα οι κάτοχοί τους τα κρύβουν στο χώμα χωρίς να τα συσκευάζουν σωστά και με το καιρό ανακαλύπτονται ότι καταστρέφονται. Τότε καταφεύγουν μες των τοπικών Τραπεζών  στην Τράπεζα της Ελλάδας για να τα αντικαταστήσουν με καινούργια. . Η κυρία αντεισαγγελέας έχει πλέον την πεποίθηση ότι οι Μυκονιάτες στην περίοδο της μεγάλης κρίσης έκρυβαν το χρήμα σε γλάστρες, σε κήπους και κάτω από… τη λεμονια.
Και επειδή μιλάμε για πακέτα τούβλα χαρτονομισμάτων των 100 ή 200 ή ακόμα και 500 ευρώ, μόλις η αντεισαγγελέας λάβει τις αναφορές από την Τράπεζα της Ελλάδας, θα ερευνήσει στις φορολογικές δηλώσεις. Και αναλόγως  εάν τα συγκεκριμένα ποσά ανταποκρίνονται με τα δηλωθέντα εισοδήματα στις φορολογικές δηλώσεις. Και αναλόγως θα πράξει...

Tips Zoo :Παραδοσιακή κρυψώνα χρημάτων ,παίρνουμε μια βουτινα την γεμίζουμε 500 ευρα,βάζουμε γλίνα από πάνω, λαρδί και μετά χοντρό αλάτι. Το ίδιο μπορεί να κάνετε χρησιμοποιώντας κοπανιστή ,η γεμίζοντας λουκάνικα με 500 εύρα. Έτσι σε κόντρα των καιρών να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας.Δεν τα βρίσκει ούτε σκύλος ,ανιχνευτής χρημάτων scanner,και τα λοιπά !!!

Posted by :Anthoula  ΤΡΟΒΟΛΙΑ

19 Μαρτίου 2018

Το Αφρίν "'επεσε". Ο πόλεμος όμως δεν τέλειωσε, τώρα αρχίζει μια νέα φάση του. - Ας πούμε τα πράγματα με το όνομα τους


Γράφει ο mitsos

Η ηρωική πόλη του Αφρίν έπεσε τελικά στα χέρια των δολοφόνων, των πλιατσικολόγων, των βασανιστών του ISIS, των φασιστοειδών γκρίζων λυκανθρώπων, γιατί αυτοί είναι οι βασιβουζούκοι του Σουλτάνου.

Μόλις κυρίευσαν την πόλη έβγαλαν την εκδικητική τους μανία ακόμα και στα μνημεία, ενώ οι λεηλασίες, οι βιασμοί, οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις αμάχων, αφήνουν αδιάφορη τη Διεθνή συμμορία που λέγεται ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, κι άλλα τέτοια παχιά ονόματα.
Η Τουρκία αμέσως άρχισε να εφαρμόζει τακτικές εθνοκάθαρσης. Τα λείψανα του FSA, ενωμένα με τα ζόμπι των ισλαμοφασιστών του ISIS εκδικούνται τους αμάχους Κούρδους για τις ντροπιαστικές ήττες που υπέστησαν αυτούς.

Η τρομοκρατία, το πλιάτσικο, η σφαγή, αποσκοπεί στον ξεριζωμό των Κούρδων από την περιοχή και ο εποικισμός της από τις συμμορίες των Τούρκων. Οι σημαίες δείχνουν την πρόθεση της Τουρκίας για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα θα τα πούμε έξω από τα δόντια. Πρώτα απ' όλα να συγχαρώ όσους Κούρδους και τους εθελοντές που αντιστάθηκαν για δυο μήνες σχεδόν άοπλοι έναντι σε έναν εχθρό που είχε τρομακτική υλική υπεροχή.
Επειδή το Αφρίν δεν ήταν ένα ακόμα μικρό κράτος, αλλά μια Ελπίδα για ένα καλύτερο κόσμο Ισότητας, Ελευθερίας κι Αλληλεγγύης έπρεπε να καταστραφεί. Όμως επειδή οι κάτοικοι του μέσα από τις αντιξοότητες γεύτηκαν την πραγματική Ελευθερία, ο πόλεμος δεν τέλειωσετώρα αρχίζει μια νέα φάση του.
Οι Κούρδοι διατήρησαν μεγάλο μέρος των δυνάμεων τους, έτσι θα συνεχίσουν να μάχονται με πολλούς τρόπους. Δεν χάθηκε παρά μόνο μια μάχη. Μια μάχη που ο εχθρός μάτωσε πολύ.

Ακόμα κι αυτή η άνιση μάχη θα μπορούσε να κερδηθεί. Όμως υπήρξε αναμφισβήτητα μια Προδοσία, ανάλογη με αυτή της Κύπρου. Με τους ίδιους μάλιστα εγκεφάλους και τους ίδιους ακριβώς εκτελεστές. Τα θύματα αυτή τη φορά ήταν Κούρδοι.
Ευτυχώς δεν είπαν κάποιοι Κούρδοι “Το Αφρίν είναι μακρυά”, όπως είπε το 1974 ο δικός μας “Εθνάρχης” για την Κύπρο.
Αλλά οι Κούρδοι που ΔΕΝ πήγαν να βοηθήσουν το Αφρίν, ούτε καν χτύπησαν το FSA, πως τολμούν να κατηγορούν όλους τους άλλους; Όσο οι Τούρκοιέκαναν την επίθεση, κάποιοι Προδότες -το λέω και πάλι- φύλαγαν τα πετρέλαια στην Ν. Συρία για λογαριασμό των ΗΠΑ, ενώ χτυπούσαν σποραδικά τον Συριακό στρατό! 

Την ίδια ώρα που οι φασίστες βομβάρδιζαν το Αφρίν, την ώρα που οι δούλοι του ΝΑΤΟ και Κούρδοι πολεμούσαν σκληρά μεταξύ τους, Ανατολικά του Ευφράτη κατόπιν διαταγής των Αμερικάνων, δεν έπεσε κατά των Τούρκων και των συμμοριών τους, ΟΥΤΕ ΜΙΑ τουφεκιά! Γιατί; Διότι κάποιοι Κούρδοι, τσιράκια των ΗΠΑ, ήθελαν αυτή την εξέλιξη.
Η “σύμμαχος” Τουρκία, θα εξολόθρευε την αντιπολίτευση, όσους δηλαδή μάχονται για λογαριασμό του Κουρδικού λαού, ώστε να έρθουν κατόπιν οιπουλημένοι, να δώσουν και τα υπόλοιπα εδάφη στο ΝΑΤΟ!

Το ίδιο σκέφτονται να κάνουν με την Ιεράπολη, που είναι ο επόμενος στόχος της Τουρκίας. Οι Κούρδοι πρέπει όχι μόνο να εγκαταλείψουν τους Αμερικάνους, που τους έχουν πουλήσει κανονικά, αλλά και να στραφούν εναντίον τους με κάθε τρόπο. Αλλιώς, θα την πάθουν όπως ακριβώς εμείς, θα μείνουν υποτελείς στους ισχυρούς και στους εκάστοτε επιστάτες τους. Άσχετα αν είναι Τούρκοι ή Κούρδοι - μαριονέτες της Δύσης. 

Οι ήρωες που αγωνίστηκαν στο Αφρίν θα αγωνιστούν και στα υπόλοιπα εδάφη, που έχουν βάλει στο μάτι οι Τούρκοι ιμπεριαλιστές. Ελπίζω αυτή τη φορά οι υπόλοιποι Κούρδοι να μην ακούσουν κακούς “συμμάχους”, να μην πιστέψουν καθάρματα, αλλά να κοιτάξουν το συμφέρον της πλειοψηφίας του Κουρδικού λαού, ώστε να πολεμήσουν περισσότεροι τους κατακτητές.

Η Τουρκία όπως κάθε ιμπεριαλιστικό κράτος όσο τρώει, δεν χορταίνει, αντίθετα μεγαλώνει η όρεξη της.
Η μάχη αυτή τέλειωσε. Αρχίζει σε λίγο η επόμενη. Η τελική θα σημάνει την Ελευθερία του Κουρδιστάν. 

14 Μαρτίου 2018

Αν γίνεις σαν τα ζώα, η πλήξη θα εξαφανιστεί .






Αν γίνεις σαν τα ζώα, η πλήξη θα εξαφανιστεί.
Αν κοιτάξεις τους ανθρώπους που ζουν σαν τα ζώα, θα δεις ότι δεν νιώθουν πλήξη. Τρώνε, πίνουν, ζευγαρώνουν και δεν βαριούνται ποτέ. Δεν είναι όμως ευαίσθητοι. Ζουν με τόση συνειδητότητα, όση χρειάζεται για την καθημερινή ρουτίνα της ζωής τους.
Θα δεις ότι οι διανοούμενοι, οι άνθρωποι που σκέφτονται πολύ, βαριούνται περισσότερο, ακριβώς επειδή σκέφτονται. Και επειδή σκέφτονται, μπορούν να δουν ότι κάτι είναι επανάληψη.
Η ζωή σου είναι επανάληψη. Κάθε πρωί, σηκώνεσαι με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που σηκώνεσαι σε όλη σου τη ζωή.
Παίρνεις το πρωινό σου με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Ύστερα πηγαίνεις στο γραφείο – το ίδιο γραφείο, οι ίδιοι άνθρωποι, η ίδια δουλειά. Έπειτα έρχεσαι στο σπίτι, στην ίδια γυναίκα.
Αν βαριέσαι, είναι φυσικό. Σου είναι πολύ δύσκολο να δεις κάτι καινούργιο εδώ. Όλα μοιάζουν παλιά, γεμάτα σκόνη.
Η ίδια σύζυγος κάθε μέρα…Και αν σου πουν να κλείσεις τα μάτια σου και να θυμηθείς το πρόσωπο της γυναίκας σου, θα βρεις ότι είναι αδύνατον να το θυμηθείς. Θα έρθουν στο νου σου τα πρόσωπα πολλών άλλων γυναικών, ολόκληρης της γειτονιάς σου, της γυναίκας σου, όμως, όχι!
Η όλη σχέση έχει γίνει μια επανάληψη. Αγκαλιάζεις τη γυναίκα σου, τη φιλάς, μα αυτές είναι κενές χειρονομίες. Η λάμψη και η μεγαλοπρέπεια έχουν εξαφανιστεί εδώ και καιρό.
Ο γάμος έχει τελειώσει από τότε που τελείωσε το ταξίδι του μέλιτος. Από τότε απλώς προσποιείσαι. Πίσω από αυτήν την προσποίηση όμως, συσσωρεύεται βαθιά πλήξη.
Παρατήρησε τους ανθρώπους στο δρόμο και θα δεις πόσο πολύ βαριούνται. Όλοι βαριούνται, βαριούνται μέχρι θανάτου.
Κοίταξε τα πρόσωπά τους. Δεν υπάρχει καμία αύρα απόλαυσης.
Κοίταξε τα μάτια τους. Είναι καλυμμένα από σκόνη, χωρίς καμία ακτίνα εσωτερικής ευτυχίας. Πηγαίνουν από το σπίτι στο γραφείο κι από το γραφείο στο σπίτι και σιγά – σιγά ολόκληρη η ζωή τους γίνεται μια συνεχής επανάληψη, μια μηχανική ρουτίνα.
Και μια μέρα πεθαίνουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς να έχουν ζήσει.
Λέγεται ότι ο Μπέρτραντ Ράσελ είπε: “Απ’ ότι θυμάμαι, δεν μπορώ να βρω παρά ελάχιστες στιγμές στη ζωή μου, που να ήμουν στ’ αλήθεια ζωντανός, σε έξαψη.”
Μπορείς να θυμηθείς εσύ, πόσες στιγμές στη ζωή σου ήσουν αληθινά ζωντανός, σε έξαψη; Σπάνια συμβαίνει. Ονειρεύεσαι εκείνες τις στιγμές, φαντάζεσαι εκείνες τις στιγμές, ελπίζεις για εκείνες τις στιγμές, μα δεν συμβαίνουν ποτέ.
Ακόμη κι αν συμβούν, αργά ή γρήγορα θα γίνουν επανάληψη. Όταν ερωτεύεσαι, νιώθεις ότι σου συμβαίνει ένα θαύμα. Σιγά – σιγά όμως, το θαύμα εξαφανίζεται και όλα γίνονται ρουτίνα.
Πλήξη είναι η επίγνωση της επανάληψης.
Επειδή τα ζώα δεν θυμούνται το παρελθόν, δεν μπορούν να νιώσουν πλήξη. Επειδή δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν, δεν έχουν αίσθηση της επανάληψης, οπότε δεν μπορούν να νιώσουν πλήξη.
Το βόδι τρώει το ίδιο χορτάρι κάθε μέρα, με την ίδια απόλαυση. Εσύ δεν μπορείς. Πώς μπορείς να τρως το ίδιο χορτάρι και να νιώθεις την ίδια απόλαυση; Θα μπουχτίσεις.
Γι’ αυτό οι άνθρωποι προσπαθούν να αλλάξουν. Μετακομίζουν σε καινούριο σπίτι, αγοράζουν καινούριο αυτοκίνητο, χωρίζουν τον παλιό σύζυγο, βρίσκουν καινούριο εραστή, αργά ή γρήγορα όμως θα νιώσουν την επανάληψη και θα αρχίσουν να βαριούνται.
Το να αλλάζεις σπίτια, πόλεις, ανθρώπους, συντρόφους, δεν πρόκειται να σε οδηγήσει πουθενά. Και όποτε μια κοινωνία νιώθει μεγάλη πλήξη, οι άνθρωποι αρχίζουν να μετακινούνται από την μια πόλη στην άλλη, από την μια δουλειά στην άλλη, από τη μια σύζυγο στην άλλη, αλλά αργά ή γρήγορα αντιλαμβάνονται την ανοησία του πράγματος, γιατί το ίδιο πράγμα πρόκειται να συμβεί ξανά και ξανά με κάθε γυναίκα, με κάθε άντρα, με κάθε σπίτι, με κάθε αυτοκίνητο.
Τι να κάνεις λοιπόν;Να γίνεις περισσότερο συνειδητός. Το ζήτημα δεν είναι να αλλάξεις τις στάσεις, αλλά να μεταλλάξεις την ύπαρξή σου, να γίνεις περισσότερος συνειδητός.
Βαριέμαι
OSHO
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ